Bułgaria kojarzona jest głównie z dwoma, najbardziej popularnymi i jednocześnie mocno rozrywkowymi nadmorskimi kurortami: Złote Piaski i Słoneczny Brzeg. Jeśli szukasz spokojniejszego miejsca, pięknej, nie zatłoczonej plaży i lubisz naturę to polecam oddaloną o  ok. 30 km od Warny i 17 kilkanaście km od Złotych Piasków Albenę. Zatopiona w zieleni, ze swoistym mikroklimatem z racji sąsiedztwa rezerwatu przyrody „Baltata” pod wieloma względami wyróżnia  się na tle pozostałych kurortów. Bułgaria Albena to idealne miejsce na rodzinne wakacje. Dlaczego?

Po pierwsze – Albena jest kurortem zamkniętym, od podstaw stworzonym dla turystów.
Dolna część, gdzie wzdłuż plaży rozłożyły się restauracje, plażowe knajpy, sklepiki i cała infrastruktura tzw. rozrywkowa jest zamknięta dla ruchu samochodów. Są wydzielone, płatne strefy parkowania dla Klientów z dojazdem samochodowym, jest też bezpłatny parking przy wjeździe do Albeny na oznaczony kolorem pomarańczowym. Główna ulica staje się wielkim deptakiem, gdzie bezpiecznie można spacerować z niesfornymi małymi wczasowiczami. Ku uciesze tych ostatnich można się przemieszczać turystyczną ciuchcią, bryczką lub śmiesznym rodzinnym rowerem, który można wypożyczyć przy wejściu na plażę. Górną część zajmują hotele, raczej te bardziej ekonomiczne. Jednym słowem są tu tylko turyści i osoby związane z obsługą turystycznego biznesu, jest bardzo bezpiecznie. Część hoteli i współpracujących z nimi restauracji działa w bardzo wygodnej formule tzw. „dine around”, w ramach której możesz jeść nie tylko w swoim hotelu, ale też w hotelach i restauracjach należących do programu – szczegóły poniżej.

Po drugie – ekologia
To po części łączy się z pierwszym – Albena to miejscowość z kursem proekologicznym. Jest czysto, raczej kameralnie, nie ma spalin (chyba, że te z ciuchci :)) i dużego hałasu. Ma to również znaczenie dla kuchni tutejszych hoteli, dla których owoce i warzywa z lokalnych, ekologicznych upraw stanowią 40% dostaw. Charakterystyczne są też lokalne produkty jak słynny sok jabłkowy oraz lokalne białe wino – Geranium.

Po trzecie – piękna plaża z bezpłatnymi leżakami
Plaża w Albenie, długa, szeroka, z łagodnym zejściem, piaszczysta uważana jest za najlepszą plażę bułgarskiego wybrzeża. Odznaczona certyfikatem Blue Flag, łączy się dodatkowo z plażą w sąsiednim Bałcziku, co daje nam blisko 7 km piasku. Nie ma tłoku, czego nie można powiedzieć np. o Złotych Piaskach, gdzie plaża jest maksymalnie zagospodarowana i zastawiona leżakami. Wzdłuż plaży ciągnie się coś na kształt promenady, są przyjemne knajpki, place zabaw dla małych. Co bardzo wygodne – dla gości hotelowych zamieszkujących w Albenie serwis plażowy: leżaki i parasole są bezpłatne. To spora oszczędność, szczególnie przy rodzinnym wypoczynku, bo standardowo za leżak trzeba zapłacić kilkanaście, nawet 20 zł za leżak/dzień. Może spotkałeś się w internecie ze zdjęciem biblioteki na plaży w Bułgarii – to również Albena.

Po czwarte – „dine around” dla tych, którzy nie lubią kulinarnej monotonii
Część hoteli i współpracujących z nimi restauracji działa w bardzo wygodnej formule tzw. „dine around”, w ramach której możesz jeść nie tylko w swoim hotelu, ale też w hotelach i restauracjach należących do programu. Dotyczy to gości korzystających z min. 7-dniowego pobytu all inclusive i all inclusive premium w jednym z hoteli uczestniczących w programie, w sezonie 30.06 – 01.09. Możesz skorzystać z jednego 4-daniowego lunchu i 1 kolacji tematycznej w wybranym miejscu, wystarczy, zrobić rezerwację w recepcji swojego hotelu, do godziny 15:00 poprzedniego dnia.

Hotele i restauracje aktualnie uczestniczące w programie (miej na uwadze, że wpis może stracić na aktualności):

Hotele: uczestniczące w programie :
Kaliakra Hotel, Gergana, Sandy Beach, Slavuna, Mura i Laguna Beach.

Restauracje uczestniczące w programie oraz pozostałe, zawsze aktualne szczegóły możesz sprawdzić tutaj: http://albena.bg/en/pages/dine-around-albena.html

Po piąte – bogata infrastruktura sportowa, 25-letnia tradycja w balneoterapii i nowy nowoczesny aquapark
Albena oferuje bardzo bogate zaplecze do uprawiania wszelkiego rodzaju sportów – wodnych, paraglidingu, są ścianki wspinaczkowe, trasy rowerowe, dużo profesjonalnych kortów tenisowych, kilka boisk do piłki nożnej i profesjonalny ośrodek balneoterapii z dostępem do naturalnych źródeł – „Medica Albena”.

Jeśli się nie mylę, to Aquamania w Albenie, wybudowana w 2014 r. przez kanadyjską firmę jest w tej chwili najbardziej nowoczesnym aquparkiem na wybrzeżu. Rezerwując pobyt w hotelu Vita Park oraz Primasol Ralitsa korzystanie z aquaparku masz w cenie.

Podsumowując – Albena to raj przede wszystkim dla rodzin, ale także dla seniorów, osób szukających spokoju. Ma swojski, raczej kameralny klimat przypominający ten znad polskiego morza, Bułgaria to jednak nie Lazurowe Wybrzeże. Poza hotelowymi atrakcjami, jedną dyskoteką położoną w lesie i barem karaoke nie znajdziesz tu większych wieczornych rozrywek. Imprezowiczom więc odradzamy.

Szukasz dobrego hotelu w Albenie? Poznaj naszego faworyta - Flamingo Grand *****. Uprzedzę Twoje wątpliwości, tylko 2 posiłki? Nie miej obaw, ceny na miejscu są niższe niż te nad polskim morzem.

Korfu od Albanii dzieli jedynie wąska cieśnina. Nic nie stoi więc na przeszkodzie, by poszerzyć horyzonty i urozmaicić sobie pobyt na wyspie wybierając się do albańskich kurortów czy archeologicznej perełki jaką jest Butrint, który bardzo polecam.

Z Korfu do Albanii można dostać się na 2 sposoby. Wodolotem, tzw. flying dolphin podróż trwa zaledwie 30 minut, prom płynie nieco dłużej – ok. 70 min. Rejsy odbywają się codziennie, a na trasie operuje kilku armatorów. Ceny biletów są ruchome, w zależności od przewoźnika i sezonu, zaczynają się od 19 EUR/1 str. przed i po sezonie do ok. 24 EUR/1 str w sezonie wysokim. Jeśli chcesz zabrać np. swoje auto dopłacasz dodatkowo ok. 42 EUR/1 str. Z uwagi na duże kolejki na prom należy zgłosić się sporo wcześniej – min. 30 min, ale też w drugą stronę – trzeba liczyć się z opóźnieniami. Bilety można kupić w biurach przy porcie.

UWAGA:

Warto pamiętać, że pomiędzy Grecją a Albanią jest godzinna różnica czasu. Albański czas jest taki sam jak używany w Polsce, w Grecji przesuwamy zegarek o godzinę do przodu w stosunku do czasu w Polsce oraz Albanii.

Rozkłady oraz ceny możesz sprawdzić na stronie jednego z przewoźników:

Ionian Seaways: https://ionianseaways.com/timetable/
Finikas Lines: http://www.finikas-lines.com/lines
Sarris Cruises: http://sarris.al/prices-timetable/

Z Sarandy do Butrintu, oddalonego o ok. 20 km można już dotrzeć lokalnym busem (ok. 35 min). Trzeba to dobrze rozplanować czasowo, najlepiej korzystając z pierwszych porannych połączeń. Czas niezbędny na zwiedzanie tego miejsca to ok. 1,5 – 2h.

Można też pójść na „łatwiznę” 🙂 i skorzystać z wycieczki fakultatywnej zakupionej u rezydenta biura podróży. Średni koszt to ok. 45 EUR/os. dorosłą.

Czy warto?

Moim zdaniem tak. Butrint to archeologiczna perła Albanii i jedno z ciekawszych stanowisk archeologicznych w Europie. Ponadto wspaniale położone, z 3 stron otoczone wodą, zielone miejsce, które powinno przypaść do gustu również tym osobom, które nie są pasjonatami historii. Więcej na temat Butrintu pisaliśmy TUTAJ.

Albania Butrint – gdzie to jest?

Na południu Albanii, tuż przy greckiej granicy, ok. 20 km na południe od kurortu Saranda leży archeologiczna perła Albanii – Butrint. Wyjątkowo położony, na wzgórzu z trzech stron otoczonym wodą park archeologiczny to niezwykłe połączenie zabytków i przyrody, które robi naprawdę niesamowite wrażenie. Jest tu tak przyjemnie, że z pewnością spodoba się także osobom mniej zainteresowanym historią. Poza wartością historyczną – od 1992 r. znajduje się na liście UNESCO, miejsce to, wraz z otaczającymi je bagnami, jeziorem, w którym hodowane są pyszne małże i zatoką ma wyjątkową wartość przyrodniczą. Jest jednym z najważniejszych obszarów różnorodności biologicznej w Albanii, objętym ochroną w ramach Parku Narodowego i Konwencji RAMSAR, chroniącej kompleksy wodno-bagienne, będące bogatym siedliskiem fauny i flory. Dla porównania w Polsce takim terenem są Bagna Biebrzańskie, w Rumunii Delta Dunaju. Ten walor jest jednocześnie zagrożeniem dla tego pięknego zabytku, ponieważ teren na półwyspie jest podmokły, poziom wody podnosi się i zabytki są częściowo podtapiane. 

Jak dotrzeć?

Można dotrzeć tu własnym samochodem jeśli tak zamierzasz dotrzeć do Albanii, możesz też połączyć to z pobytem/zwiedzaniem Grecji. Aktualnie możesz też stosunkowo niedrogo przylecieć do Albanii na zorganizowane wczasy. Bardzo popularną możliwością, z której ja również skorzystałam jest prom z pobliskiej greckiej wyspy – Korfu. Promem lub wodolotem dopływasz wówczas do nadmorskiego kurortu Saranda, a stamtąd lokalnym busem. O połączeniach między Korfu i Albanią pisaliśmy TUTAJ.

Czy warto?

Warto. Co ważne, to miejsce spodoba się nie tylko pasjonatom starożytności, stanowisk archeologicznych i miłośnikom historii ogółem. Z racji tego wyjątkowego położenia wśród wody i zieleni, jest tu na tyle przyjemnie, że odnajdzie się również ktoś, kto za tzw. „kamieniami” nie przepada. To nadaje miejscu wyjątkowości. Poza tym, z racji trudnego tła historycznego, politycznego i związanych z tym uwarunkowań, nie przeprowadzono tu wątpliwej jakości rekonstrukcji. Jest autentycznie i różnorodnie, Butrint zapada w pamięci.

Archeologiczne pozostałości Butrintu odzwierciedlają różnorodność kultur, które tworzyły osadę – od założenia jej przez Ilirów, przez czasy greckie, rzymskie, bizantyjskie, weneckie, aż po okres panowania osmańskiego.  Osadnictwo trwało tu właściwie nieprzerwanie przez kilkanaście wieków, dziś wszystkie historyczne okresy współistnieją tu obok siebie.

Wg legendy Butrint został założony przez uciekinierów z Troi, swój rozkwit zapewnia jednak kultowi boga Asklepiosa. Badania archeologiczne dowodzą, że pierwsze osadnictwo w tym miejscu mogło rozwijać się już w VIII wieku p.n.e. jednak właściwe miasto powstało dopiero ok. IV wieku p.n.e. wraz z wybudowaniem tu świątyni Asklepiosa, uznanej za sanktuarium i centrum lecznictwa. Rozmiary miasta podwoiły się za panowania rzymskiego, kiedy to Butrint pełnił funkcje znaczącego portu.

Obecnie w skład całego kompleksu archeologicznego w Butrint wchodzą m in. świątynia Asklepiosa, ruiny amfiteatru na ok. 1500 osób, rzymskie termy, Prytanejon (starożytna siedziba władz miasta), Gimnazjon, pochodzące z V wieku n.e. Baptysterium, ruiny bizantyjskiej bazyliki oraz pozostałości murów miejskich. Moją szczególną uwagę zwróciło właśnie baptysterium za sprawą przepięknych, bardzo ładnie zachowanych mozaik (malutki fragment można też zobaczyć w ruinach świątyni), które dzisiaj ze względów bezpieczeństwa, w obawie przed podtopieniem i z braku środków na dalsze prace zostały przysypane piaskiem i tylko okazjonalnie są odsłaniane. Na potrzeby zwiedzania odsłania się niewielkie fragmenty. Co ciekawe , w czasach cesarstwa wschodniorzymskiego była to druga co do wielkości świątynia z chrzcielnicą, po kościele Hagia Sofia w Konstantynopolu, zaś tutejsze baptysterium, z racji usytuowania na termach, w chrzcielnicy miało ciepłą wodę 🙂

Co jeszcze? By nie zrazić się na wejściu, warto wiedzieć, że cena biletu wstępu dla obcokrajowca jest kilkakrotnie wyższa niż dla Albańczyka. Mi to nie przeszkadzało, ale są osoby, w których wywołuje to mieszane uczucia.

Słowenia to mały, ale niezwykły kraj. Głównie kojarzona ze wspaniałymi górami, jeziorami, wodospadami, wąwozami, jaskiniami, itd. … oferuje jedynie ok. 50 km wybrzeża, które jednak nie powinno Cię zawieść.Piran, Isola, Koper – naprawdę warto tu zajrzeć.

Dziś zapraszamy do Piranu – najpiękniejszego miasta na słoweńskim wybrzeżu, które sami odwiedziliśmy, więc nasze polecenia nie są gołosłowne 🙂

Jednak ważna uwaga, bo takie pytania padają często naszym w biurze. Jeśli nastawiasz się na typowy wakacyjny wypoczynek, morze plażę, to nie tutaj. Wybierz np. pobliski Portorož gdzie sztucznie usypano plażę i kwater jest więcej, są też tańsze (w zasięgu dłuższego spaceru) lub Chorwację, a do Piranu wstąp na jakiś weekend, majówkę lub po drodze. Sama Słowenia jest w 100% warta by wybrać się tam na dłużej, niestety nie należy do najtańszych.

Piran – gdzie to właściwie jest?

Piran leży na wybrzeżu Adriatyku, pomiędzy włoskim Triestem (zaledwie 4 km od włoskiej granicy), a chorwacką Istrią. My dotarliśmy tu przy okazji wiosennego zwiedzania chorwackiej Istrii – tu znajdziesz inspirację i odnośniki do odwiedzonych miejsc.

Do Piranu możesz dotrzeć również promem z Rovinj w Chorwacji lub Wenecji. Kursują tu również regularne linie autobusowe z Triestu i stolicy Słowenii – Lublany.

Dlaczego warto?

Miasto ma wyjątkowo malownicze położenie, na skalistym cyplu opadającym ku morzu prezentuje się wyjątkowo fotogenicznie. Podobnie jak większość miast na adriatyckim wybrzeżu, przez większość swojej historii znajdował się pod kontrolą i panowaniem Wenecjan i był to jednocześnie czas rozkwitu miasta. Wówczas powstała większość dzisiejszej zabudowy miejskiej, za sprawą której dzisiaj Piran jest porównywany do Wenecji, a także potężny system fortyfikacji. Piran, dla Włochów Pirano, jeszcze do końca II wojny światowej należał do Włoch i dziś jest miastem właściwie o włoskim charakterze, oficjalnie dwujęzycznym, a znaczną część populacji miasta stanowią Włosi. Potęgę miasta zbudowano na handlu solą, która i dziś jest ważną kwestią w życiu miasta i regionu. Wciąż wydobywana jest tradycyjnymi metodami sól światowej, najwyższej klasy tzw. fleur de sel (kwiat soli) i będąc w Piranie trzeba spróbować jednego z lokalnych produktów z jej dodatkiem. Co roku w kwietniu odbywa się w Piranie tzw. Salt Making Festival.   

 Stare Miasto jest jednym z najlepiej zachowanych historycznych miast na całym Adriatyku. Serce stanowi otoczony ciasno ustawionymi, kolorowymi kamienicami owalny Plac imienia Tartiniego – Tartinijev trg wyłożony jasnym kamieniem, co niesamowicie dodaje mu elegancji. Taki jest zresztą klimat całego miasta – elegancki, romantyczny, nastrojowy. Co ciekawe, ten właśnie plac jeszcze do końca XIX w. pełnił funkcję portowego basenu, który zasypano przekształcając go tym samym w reprezentacyjny miejski deptak. Warto odwiedzić miejskie świątynie, szczególnie Matki Bożej Śnieżnej i Św. Jerzego, z którego dzwonnicy można podziwiać panoramę miasta, Ratusz, Muzeum Morskie czy słynną “Wenecjankę”, a także niewielką latarnię morską kościoła Św. Klemensa na samym krańcu cypla. Wśród plątaniny uliczek warto znaleźć Privomajski trg,drugi, znacznie skromniejszy plac miasta, będący jednak miejscem wielu spotkań, wydarzeń kulturalnych, letnich koncertów.

Piran praktycznie

Pamiętaj, by nie wjeżdżać do miasta samochodem. Teoretycznie jest to możliwe, praktycznie bardzo kłopotliwe. Stare Miasto to strefa zamknięta dla ruchu kołowego. Najwygodniej jest zaparkować na jednym z dużych parkingów przed wjazdem do centrum i dalej przejść pieszo ok. 2 km. 

W samym Piranie jest niewiele hoteli, co jest sporą zaletą, bo miasto nie jest jakoś straszliwie zatłoczone przez te rozsądne proporcje. Tańszą i szerszą ofertę noclegów znajdziesz np. w pobliskim  Portozu. Oba miasta łączy malownicza trasa spacerowa, a spacer trwa ok. 30 minut. Mieszkanie w Portorozu ma jeszcze jedną zaletę … błoto i sól o leczniczych właściwościach. Portoroz specjalizuje się w różnego rodzaju zabiegach z ich zastosowaniem i ma status uzdrowiska.

Zastanawiasz się czy Kos to dobry wybór na tegoroczne wakacje? Mamy nadzieję, że nasz subiektywny Kos -przewodnik po wyspie odpowie na Twoje pytania i wątpliwości.

Kos to jedna z wysp Dodekanezu położona u wybrzeży Turcji, vis a vis tureckiego Bodrum. Wyspa jest niewielka, ok. 11 x 45 km, zamieszkuje ją ok. 30 tys. ludzi. Wydawać by się mogło, że tak mała wyspa nie ma nic do zaoferowania, ale nic bardziej mylnego. Kos, nazywana wyspą Hipokratesa – ojca medycyny, ma długą i interesującą historię.

Komu polecamy?

Kos to idealne miejsce dla osób poszukujących spokojnego wypoczynku.

• rodzinom z dziećmi – wysoki standard i duży wybór rodzinnych hoteli z pięknymi ogrodami i bogatą infrastrukturą. Krótki przelot i transfery.
• nastawionym tylko na lekkie 1- max. 3 – dniowe zwiedzanie. Z racji kompaktowych rozmiarów wsypę można objechać w jeden dzień, odwiedzając najważniejsze atrakcje. Jednak pobyt na wyspie warto wzbogacić o choćby jeden rejsy na którąś z okolicznych wysp, o czym poniżej.
• Kos to także dobre miejsce dla osób szukających wysokiego standardu hoteli i dobrej relacji ceny do jakości. Ponieważ wyspa w ponad 90% żyje z turystyki kilka lat temu postarano się o unijne dofinansowanie 4* i 5* hoteli, których znajdziemy tu całkiem sporo.
• amatorom aktywnego wypoczynku – wyspa ma bardzo dobre warunki do uprawiania kitesurfingu, jest też przyjazna rowerzystom – to tutaj powstała pierwsza w Grecji ścieżka rowerowa. Jeździ się przyjemnie, to prawie nizinna wyspa, a rowery to bardzo popularny i tani transfer. Koszt wypożyczenia dwóch kółek to średnio 5-8 EUR/dzień.
• miłośnikom historii – wyspa ma długą i interesującą historię, zajmuje też ważne miejsce w mitologii.
• plażowiczom – mimo niewielkich rozmiarów i linii brzegowej trochę ponad 100 km, 70% wybrzeża to plaże. Plaże Kosu są uważane za jedne z najpiękniejszych w archipelagu wysp Dodekanezu.
• lekarzom 😉 w końcu to wyspa ojca współczesnej medycyny

Warto również wiedzieć, że Kos ma bardzo długi sezon z racji położenia u wybrzeży Turcji. Sezon na Kosie rozpoczyna się z początkiem maja i trwa aż do końca października. Tak jak w przypadku sąsiedniego Rodos, warto zwracać uwagę na to, którą stronę wyspy wybieramy na wypoczynek.

Co warto zwiedzić?

Miasto Kos – doryckie Meropis, na którego ruinach wyrosła dzisiejsza stolica wyspy, największe skupisko zabytków i serce kulturalne oraz rozrywkowe wyspy. Architektura wyspy Kos jest mieszaniną weneckich i osmańskich wpływów. Trzęsienie ziemi, które nawiedziło wyspę w 1933 r. odsłoniło ruiny rzymskie, co dało początek dalszym wykopaliskom. Dziś spotkamy tu sporo ruin i wykopalisk, które podzielone są na 3 strefy: wschodnią, zachodnią i centralną i obejmują one fragmenty starożytnych murów obronnych, pozostałości agory, świątyń Afrodyty i Heraklesa, Term, Gimnazjonu, brukowanych ulic z chodnikami przy których mieściły się domy bogaczy np. Dom Europy z mozaiką prezentującą porwanie Europy, czy okazała willa Casa Romana – piękna rezydencja w stylu podobnym do budynków w Pompejach. Prezentuje styl architektoniczny, który dominował na wyspie w czasach hellenistycznych i rzymskich.  Pochodzi z II. wieku i został zbudowany na ruinach innego domu z okresu hellenistycznego. Poza piękną architekturą, dom wyróżnia się freskami, z których najbardziej niezwykły przedstawia panterę atakującą niedźwiedzia. Mozaiki pochodzą z pochodzi z III wieku naszej ery..

Przy Platia Eleftherias znajduje się Muzeum Archeologiczne z eksponatami z czasów rzymskich i posągiem Hipocratesa. Obok meczet – Defterdar, który jest nadal czynną świątynią oraz meczet Hassana. Starożytne miasto, poprzednik dzisiejszej stolicy przez archeologów uznawane jest za najpiękniejsze nadmorskie miasto ówczesnej epoki. 

Jednym z najważniejszych zabytków miasta Kos jest imponujący zamek rycerzy św. Jana – Zamek Joanitów, który stoi po wschodniej stronie portu i połączony jest z resztą miasta mostem, który przecina słynną aleję Palmową. Roztacza się stąd piękna panorama miasta i portu.

Po przejściu przez most, naprzeciwko bramy wejściowej rośnie okazały, kilkusetletni platan nazywany drzewem Hipokratesa. Legenda głosi, że właśnie tu nauczał Hipokrates – ojciec medycyny, który miał urodzić się na wyspie ok. 460 r. p.n.e. Dlatego też wyspa Kos nazywana jest wyspą Hipokratesa. W rzeczywistości jednak drzewo jest znacznie młodsze. Podobno później, w tym samym miejscu nauczał Paweł Apostoł. ​W pobliżu platanu znajduje się wejście do Muzeum Archeologicznego oraz duża liczba sklepów z pamiątkami oferujących pamiątki związane z Hipokratesem.

Asklepiejon – położony ok. 4 km na południe od miasta Kos, najważniejsze stanowisko archeologiczne na wyspie. Można się tu dostać  wspomnianych wcześniej turystycznym pociągiem, który odjeżdża z ulicy Akti Koundouriotou tej przy porcie, ratuszu w stolicy wyspy.

Antimachia – ok. 23 km miasta Kos, blisko lotniska. Malownicza wioska z tradycyjną zabudową, popularne miejsce wśród lokalsów, którzy chcąc uciec od miasta budują tu swoje wiejskie domy. Można powiedzieć, że symbolem wioski są nieczynne już wiatraki i potężna twierdza górująca nad wioską. Obok twierdzy stoi XVIII-wieczny kościół Agis Paraskevi i XVI-wieczny kościół Agios Nikolaos.

Płw. Kefalos – i jednocześnie malowniczy półwysep na południu, najładniejsza część Kos. W drodze na półwysep można „zaczepić” o las Plaka, gdzie wolno żyją sobie pawie. Na samym końcu Płw. Kefalos znajdziesz słynną plażę Cavo Paradiso czyli. tzw. Paradise Beach. Jest pięknie, ale w sezonie trudno poczuć klimat z uwagi na tłumy turystów. Jeśli jednak wykażesz się wytrwałością to w niewielkiej odległości możesz znaleźć co najmniej kilka bardzo urokliwych i niezatłoczonych plaż jak choćby Banana czy Camel Beach.

Plaka Forest – w drodze z lotniska do Kefalos, można spotkać w piniowym stado dziko żyjących pawi indyjskich. Pawie nie boją się ludzi, fajna atrakcja dla dzieci.

Zatoka i plaża Limnionas – warto tu zawitać, bo to jedno z najprzyjemniejszych miejsc na wyspie. Plaża w zatoce o tej samej nazwie, naturalnie chroniona przed silnymi wiatrami. W mini porcie cumują łodzie rybaków, którzy dostarczają fantastyczne owoce morza prosto na talerze tutejszej tawerny.

Rejs na wyspę Nissyrios – z miejscowości Kardamena koniecznie (naprawdę) trzeba popłynąć na prawdziwą perełkę – Nissyrios. Więcej na temat wyspy pisaliśmy TUTAJ.

Embros Thermi – oddalone o ok. kilkanaście km od miasta Kos gorące siarkowe źródło w otwartym morzu, gdzie utworzono otoczony kamieniami naturalny basen. Dojazd z Kos główną drogą do miejscowości Agios Fokas, termy znajdują się tuż za tą miejscowością. Trzeba kawałek dojść ścieżką, zabierz wygodne buty. Nie jest to miejsce szczególnie malownicze, jednak trudno kwestionować jego lecznicze właściwości. Jeśli zamierzasz tu dotrzeć w sezonie, gdy jest gorąco to wybierz się wcześnie rano lub bardzo późnym popołudniem z uwagi na temperatury. Najgorętsza woda – wypływająca ze szczelin skalnych – osiąga nawet 50 stopni Celsjusza. Miesza się jednak z wodą morską i dalej źródełka ma temperaturę od 25 do 40 stopni. Uwaga! Tu nie ma żadnej infrastruktury – pryszniców, przebieralni itp.

Wiosną tego roku, ponownie postanowiliśmy odwiedzić Chorwację. Ponieważ jechaliśmy tam już po raz trzeci wybraliśmy południową Dalmację i nieco inny szlak podróży i miejsce noclegu tranzytowego. Jajce i trasa do Chorwacji przez Bośnię, którą wybraliśmy bardzo pozytywnie nas zaskoczyła.

Jadąc na południe Chorwacji warto wziąć ją pod uwagę jako alternatywną. Mimo, że dłuższa czasowo, jest bardziej interesująca i malownicza.  Prowadzi przez piękne górskie tereny, dobrze utrzymanymi bezpłatnymi  drogami, widoki są naprawdę fantastyczne. Ponadto kraj jest zdecydowanie tańszy od Chorwacji (paliwo, obiady w restauracjach – wspaniała kuchnia) i bardzo przyjazny turystom, a jeszcze przez nich niezadeptany.  Świetnym miejscem tranzytowym na nocleg i krótkie zwiedzanie połączone z wieczornym wyjściem do restauracji, jest jeden z ważniejszych ośrodków bośniackiej turystyki , urokliwa miejscowość Jajce. To tu w 1943 r. odbył się zjazd, który zdecydował o powstaniu późniejszej Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii. Podobno jest to też jedyne na świecie miasto, w którego centrum znajduje się ok. 23-metrowy wodospad – łączą się tu rzeki Vrbas i Pliva. W XV w. miasteczko było siedzibą bośniackich królów, dziś liczy sobie ok. 5 tys. mieszkańców. Oprócz pięknych wodospadów i okalającego je parku, w miasteczku znajdziesz tu ciekawe ruiny twierdzy, zabytkową architekturą muzułmańską , a także jedyny w Europie meczet Esme Sultanija noszący imię kobiety. Ok. 4 km od miasteczka koniecznie trzeba zobaczyć XIX wieczne, drewniane młyny na rzece Pliva.

Sami oceńcie 🙂

Rodos to wyspa, która naszym zdaniem zaspokoi prawie każde wymagania. Doskonała infrastruktura i bogata baza hotelowa sprzyja błogiemu lenistwu w jednej z turkusowych zatoczek. Fani aktywnego wypoczynku mają jeszcze większe pole do popisu – można zwiedzać, smakować lokalną kuchnię, oddawać się nocnemu szaleństwu, surfować, nurkować, uprawiać pozostałe sporty lub wybrać się w rejs na jedną z okolicznych wysepek. Zapraszamy do królestwa historii, oszałamiających smaków i słońca, które świeci tu ponad 300 dni w roku. Rodos – co warto zwiedzić na wyspie. 

1. MIASTO RODOS

Kultowym i obowiązkowym miejscem podczas pobytu na wyspie jest jej stolica czyli zamieszkane nieprzerwanie od 2500 lat miasto Rodos. To tętniące życiem serce wyspy i stolica całego archipelagu Dodekanez, zamieszkiwane przez ok. 60% mieszkańców Rodos. Dzieli się na Stare Miasto otoczone masywnymi murami, do którego prowadzi 11 bram oraz Nowe Miasto z Portem Mandraki, malowniczymi wiatrakami i fortem św. Mikołaja. Mury Starego Miasta kryją prawdziwe skarby. Trzeba zaplątać się w gąszcz brukowanych uliczek i zobaczyć Pałac Wielkich Mistrzów (wstęp płatny ale warto), ulicę Ippoton czyli sławną ulicę Rycerską, która prowadzi do Pałacu, po obu stronach znajdują się dawne rezydencje Kawalerów Rodyjskich. Do tego ulicę Sokratesa, meczety w dzielnicy tureckiej z meczetem Sulejmana na czele, centralny plac Starego Miasta – Plac Hipokratesa ze słynną fontanną, mnóstwem tawern i kawiarenek oraz wieżę zegarową, synagogę Kaal Szalom. Miasto Rodos to prawdziwy kulturowy i religijny miszmasz. Jest mnóstwo muzeów jeśli ktoś lubi. Warto obejrzeć same fortyfikacje i bramy. Mury Starego Miasta mają aż 12 m grubości i co ciekawe mają wklęsłą formę, która zmieniała tor lotu kul armatnich. Otoczone suchą fosą, w której te kule są porozrzucane są atrakcją samą w sobie. Przy wejściach do miasta,  jest mnóstwo punktów informacji turystycznej, skąd można wziąć bezpłatny plan miasta i jego atrakcji. Warto pobłąkać się bocznymi uliczkami Starego i Nowego miasta, wśród domostw, gdzie w małych domkach są pootwierane okna i można wprost i nie nachalnie podglądać codzienne życie mieszkańców.

Tutaj znajdziesz mapę miasta.

Nowe Miasto można też zwiedzać z innej perspektywy, atrakcyjnej szczególnie dla dzieci. Warto wybrać się w ok. 45 min przejażdżkę tzw. red train – turystyczną ciuchcią, która jeździ po najciekawszych punktach miasta. Wyrusza z Marina Mandraki w nowej części  miasta i wg ostatnich informacji kursuje w godzinach 10:00 a 17:00. Bilet dla dorosłych ok. 7 EUR, dzieci ok. 4 EUR

Trasa kolejki turystycznej:

2. LINDOS

Lindos to moim zdaniem najpiękniejsze i najładniej położone miasteczko na Rodos. To także najstarsze z miast na wyspie. W czasach antycznych Lindos wraz z Ialyssos i Kamiros należało do związku miast doryckich i było jednym z trzech najważniejszych miast na wyspie. Znaczenie miasta w Starożytności było duże z uwagi na liczący się port i rozwijane dzięki niemu stosunki handlowe. Miasto miało nawet swoje kolonie w Hiszpanii i Włoszech i biło swoją monetę. Dziś możemy włóczyć się wąskimi brukowanymi uliczkami miasta, pośród białych domów kapitańskich z bogato zdobionymi odrzwiami i oknami. Prawdziwą perełką jest słynący ze swoich fresków mały bizantyjski kościółek Matki Boskiej. Wstęp jest bezpłatny, obowiązuje zakaz fotografowania. W wielu miejscach Lindos wysadzane jest 'hohlaki’ – finezyjną mozaiką biało-czarnych kamieni – sklepy, tawerny, klomby, chodniki. Jest całkowicie pozbawione ruchu kołowego, a jedynym „pojazdem” są osiołkowe taksówki. Do najciekawszych miejsc w Lindos należy górujący nad miasteczkiem Akropol, czyli wzgórze zamkowe z antycznymi ruinami, dorycką świątynią Ateny Lindia oraz twierdzą Joanitów z XIV w. wpisane na listę UNESCO. Na blisko 200 m wzgórze wchodzi się wykutymi w skale schodami. Warto to zrobić nie tylko z uwagi na ruiny na szczycie, ale choćby z uwagi na najwspanialsze widoki na okolicę, miasteczko i Zatokę Św. Pawła. Wstęp jest płatny ok. 6 EUR, dzieci i młodzież bezpłatnie do 18 lat. Współczesne Lindos to typowo turystyczne miejsce, co czuć zwłaszcza w sezonie, kiedy to po wąskich uliczkach ciągną zwarte hordy turystów.W połączeniu z wysoką temperaturą… dlatego polecam wybrać się tutaj wcześnie rano, a podczas upałów i fali odwiedzających ochłodzić się na jednej z pięknych piaszczystych plaż u podnóża miasteczka lub klimatycznej tawernie popijając grecka frape.

Jeśli nie wypożyczonym pojazdem to z większości miejsc na wyspie można tu dotrzeć lokalną komunikacją lub przypłynąć np. z miasta Rodos.

3. REJS NA WYSPĘ SYMI

Symi to bajecznie kolorowa, malutka wysepka leżąca nieopodal tureckiego wybrzeża. Słynie z połowu naturalnych gąbek, świeżych ziół i wyśmienitych owoców morza. Już wpłynięcie do portu, gdzie kolorowe fasady domów schodzą ze wzgórza wprost do turkusowego morza robi wrażenie. Wyspa ma zaledwie kilkudziesięciu stałych mieszkańców, nie ma źródeł wody pitnej, oferuje zaledwie kilka pensjonatów czy hotelików gotowych na przyjęcie turystów jest najczęściej celem jednodniowych wycieczek z Rodos. Standardowy rejs statkiem, jachtem, katamaranem wita się na wstępie z portem w Panormitis, którego główną atrakcją jest klasztor Michała Archanioła  następnie przybija do miasta Symi z urzekającą neoklasycystyczną architekturą. Sercem malutkiego miasteczka jest nadmorski bulwar z tawernami, sklepikami obfitującymi w lokalne wyroby i oczywiście gąbki, w które warto się tu zaopatrzyć. W niemal każdym sklepiku możemy liczyć na pokaz i testowanie gąbek. Należy wybierać te o brudnawym zabarwieniu, które nie są czyszczone chemicznie.

Jak się dostać na Symi? Można z wycieczką gdzie standardowy rejs trwa ok. 2h, można też na własną rękę, co jest dużo bardziej opłacalne lub chociaż szybsze.

4. PLAŻA I GÓRA TSAMBIKA

Plaża Tsambika to jedna z najładniejszych plaż na wyspie i jedna z niewielu piaszczystych. Długa, złocista, z łagodnym zejściem do morza, przyjemnie położona w długiej zatoce w otoczeniu wzgórz, które jak im się przyjrzycie często są odwiedzane przez kozy akrobatki „wiszące” sobie jakby nic na stromych zboczach.  Na jednym ze wzgórz górującym nad zatoką warto odwiedzić uroczy mały kościółek Panagia Tsampika – Matki Boskiej z Tsambiki, która jest patronką kobiet bezskutecznie starających się o dziecko. Co roku 8.09 przybywają tutaj pielgrzymki. Jeśli nie w intencji, to warto się tu wdrapać dla wspaniałej panoramy zatoki, którą można podziwiać z tego miejsca. Można tu podjechać samochodem do parkingu, a następnie wspiąć się na górę po ok. 300 czy 350  kamiennych stopniach są rozbieżne wersje, a mi nie przyszło do głowy, żeby schody policzyć :)) kamiennych stopniach. Wracając do plaży – jest dobrze zagospodarowana, są tawerny, wypożyczalnie sprzętu sportowego i popularne wodne atrakcje, prysznice, toalety, plac zabaw dla dzieci etc. Niedawno powstał tu także Waterland – pontonowy park wodny na morzu, koszt całodniowej zabawy to 10 EUR. W sezonie należy się liczyć ze sporą ilością odwiedzających Tsambikę, jeśli zależy nam na tym by uniknąć tłumów trzeba się pojawiać wcześniej, zanim dotrą tu pierwsze autobusy.

Zdjęcie autorstwa naszych Klientów 🙂

5. MONOLITHOS

To zamek i wioska po zachodniej, mniej zagospodarowanej i komercyjnej stronie wyspy, które swoją nazwę zawdzięczają  samotnej skale – monos lithos – jedna skała. W XIV w. Joanici wybudowali tu zamek, na fundamentach innego, starszego zamku.  Zachowało się niewiele, bo zaledwie mury obronne oraz kaplica, ale trzeba zauważyć, że to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc na wyspie. Wspaniałe widoki na wschodnie wybrzeże i sąsiednią wyspę Chalki wynagradzają trud wcale nie tak długiej wspinaczki. By dojechać do skały w wiosce należy kierować się znakami na Frurion (forteca). Mieszkańcy południowej części tego wybrzeża zajmują się głównie rolnictwem, dlatego jeśli spotkacie przydrożne okresowe sklepiki np. z miodem czy przyprawami, podpowiadamy, że warto się tu zaopatrzyć.

6. ZATOKA ANTONY’EGO QUINNA

Kolejna urokliwa zatoka i jedna z najbardziej znanych plaż na wyspie, która stanowiła tło do scen w filmie „Działa Navarony”. Zatoka jest skalista, dzięki czemu ma piękny, turkusowy odcień wody. Nazwano ją imieniem Antony’ego Quinna w podzięce za promowanie Grecji.

Zdjęcie autorstwa naszych Klientów 🙂

7. KAMIROS

Starożytne Kamiros zostało założone przez Dorów  i wspólnie z Lindos i Ialyssos było jednym z trzech najważniejszych ośrodków na wyspie, które później dały początek współczesnej stolicy. Dzisiejsze Kamiros to pozostałości rozrzucone na zboczu wzgórza, które przyciągają głównie miłośników starożytności. Prawdopodobnie zostało zniszczone w wyniku trzęsienia ziemi, do dziś pozostały głównie fundamenty, ślady instalacji wodociągowej. Co ciekawe miasto nie miało fortyfikacji.

8. WZGÓRZE FILERIMOS

Warto odwiedzić to miejsce szczególnie jeśli wypoczywa się po wschodniej stronie wyspy. Oddalone o ok. 10 km od miasta Rodos i ok. 3 km od wioski Ialyssos jest miejscem odwiedzanym chętnie zarówno przez turystów jak i okolicznych mieszkańców, którzy wybierają się tu na spacery. Można też wjechać samochodem lub skuterem i zdecydowanie tę opcję polecamy, chyba, że ktoś lubi wspinać się pod górę półtorej godziny. Na szczycie znajdują się ruiny świątyni Ateny i Zeusa z III w p.n.e., klasztor, dorycka fontanna i 18-metrowy krzyż z platforma widokową. Wzdłuż alei prowadzącej do krzyża warto zwrócić uwagę na stacje drogi krzyżowej. Wzgórze zamieszkują też pawie.

9. WIOSKA EMBONAS

Urokliwa górska wioska, która jest głównym ośrodkiem winiarstwa na wyspie.

10. PRASONISSI

Prasonissi to swojego rodzaju ciekawostka, półwysep na samym południu wyspy gdzie Morze Egejskie spotyka się z z Śródziemnym. Górzyste tereny obniżają się i zwężają, przechodząc w szeroką plażę dzielącą morza, a następnie w górzysty cypel. Plaża jest okresowo zalewana i wtedy cypel staje się osobną wyspą. Za sprawą położenia i panujących tu warunków Prasonissi stało się mekką windsurferów i kitesurferów, zarówno początkujących (spokojne Morze Śródziemne) jak i zaawansowanych (Morze Egejskie). Aktualnie działają tu 3 polskie bazy (maj-październik), więc zachęcamy by spróbować swoich sił.

11. WYSPA CHALKI 

Wyspa położona najbliżej Rodos, ok.  km na zachód od jej wybrzeży. Urokliwa, bardzo malutka, najmniejsza i najsłabiej zaludniona wyspa Dodekanezu. Na wyspie jest właściwie jedna miejscowość Nimborio, Emporio, różnie nazywane i kilka małych osad, do których można i trzeba dotrzeć pieszo lub lokalnym busem. 10 min na zachód od miasta jest piaszczysta plaża. Podobnie jak na wspomnianym wyżej Symi wpływa się do malowniczego, głęboko wcinającego się w wyspę portu z domostwami przycupniętymi tuż na brzegu zatoki. Generalnie – cisza, spokój, leniwie płynący czas z dala od komercji – jeśli tego szukasz weź ten rejs pod uwagę. Statek na wyspę wypływa ze Skala Kamirou lub z Miasta Rodos, a regularne połączenia oferuje np. Dodekanisos Seaways lub Anek Lines. Rejsy odbywają się 4x w tygodniu i trwają 1:15-2:10. Koszt biletu w jedną stronę to 5 EUR.

12. TERMY KALITHEA

Gorące źródła w Kalithei i ich lecznicze właściwości poznano już w starożytności. Także za czasów Bizancjum przybywali tu kuracjusze z wysp i całej Azji Mniejszej. Jednak prawdziwy potencjał tych źródeł wykorzystali dopiero Włosi, którzy okupowali wyspę. Po przeprowadzeniu odpowiednich badań i potwierdzeniu leczniczych właściwości wybudowali tu piękny kompleks zdrojowy, który jednak po zakończeniu II wojny światowej zaczął podupadać. Na szczęście w 2007 r. władze wyspy przeprowadziły gruntowną renowację kompleksu, dzięki czemu dziś możemy podziwiać ich oryginalną architekturę, kompleks ogrodowy lub mile spędzić czas w kawiarni przy grotach. Odwiedzający do swojej dyspozycji mają też pomosty kąpielowe i niewielką plażę oraz przystań dla statków. Czynne w godz. 08:00 – 20:00. Wstęp 3 EUR.

13. DOLINA MOTYLI

Dolina Motyli to jedno z najbardziej znanych miejsc na Rodos. Wiele osób zachwyca się tym miejscem, ale obiektywnie można uznać, że miejsce jest nieco przereklamowane. Po pierwsze motyle, to nie takie motyle jak podpowiada nam automatycznie wyobraźnia a ćmy. Po drugie gromadzą się tu tylko w lecie – od połowy czerwca do połowy września. Po trzecie niechętnie się ruszają, nie można ich płoszyć!!! zwyczajnie szczelnie oblepiają drzewa. Sama dolina jest przyjemna, nad płynącym strumieniem wśród skał i zieleni rozwieszono drewniane kładki i mostki, panuje tu przyjemny w sezonie chłodek.  Ale to tyle. Osoby lubiące się włóczyć, dysponujące czasem jak najbardziej mogą tu zawitać, osoby interesujące się tematem wręcz powinny tu zawitać, ponieważ jest to bardzo rzadki gatunek motyli Panaxia Quadripunctaria, który występuje tylko w kilku miejscach na świecie. Jeśli jednak czas na zwiedzanie jest ograniczony to wyspa ma o wiele bardziej interesujące atrakcje. Wstęp płatny ok. 9 EUR.

Ważne! Motyli nie można płoszyć, klaskać, gwizdać, hałasować. Takie zachowanie im szkodzi i z roku na rok jest ich coraz mniej. Szanujmy naturę.

14. DOLINA 7 ŹRÓDEŁ – EPTA PIGES

To miejsce podoba się często bardziej niż Dolina Motyli. Podobnie jak dolina jest przyjemnie zielone i zacienione. Jest na swój sposób interesujące, jeśli tego czegoś ciekawego się doszukujemy. Odwiedzając je tak mimochodem i bez świadomości czym jest można być rozczarowanym. Jak sama nazwa mówi jest to dolina 7 źródeł, które Włosi wykorzystali do nawadniania pól pomarańczy w pobliskiej Kolymbii. Wybudowali zbiornik zasilany źródlaną wodą I tu zaczyna się robić ciekawie. Żeby dostać się do zbiornika, który znajduje się po drugiej stronie góry, trzeba przejść przez niewysoki, wąski, ciemny tunel, którego dołem płynie woda więc trzeba brodzić. Tunel ma długość ok. 150 m i niej więcej w połowie drogi na górze znajduje się otwór, który daje na chwilę trochę światła i dostarcza świeże powietrze.  Wychodzi się na sztuczne zaporowe jezioro. Przy źródłach znajduje się restauracja więc na pożegnanie z tym miejscem można sobie usiąść i odpocząć na łonie natury. Trzeba tu przyjechać autem.

15. PARK WODNY FALIRAKI

To podobno jeden z największych parków wodnych w Europie i chyba największy w Grecji. Położony ok. 3 km od centrum Faliraki i ok. 12 km od miasta Rodos. Z popularnych miejscowości i kurortów na wyspie można tu dojechać bezpłatnym autobusem należącym do parku wodnego. Znajdą się tu atrakcje dla małych i dla dużych dzieci, najwięcej informacji u źródła: http://www.water-park.gr/explore/
Wstęp płatny 24 EUR/os dor, dzieci 16 EUR

To wciąż nie wszystkie atrakcje wyspy, ale zdecydowanie najciekawsze i najchętniej odwiedzane.

Jeśli spodobał Ci się nasz wpis, zostaw ślad w postaci lajka lub komentarza. Rezerwując wakacje u nas, te i pozostałe praktyczne informacje otrzymasz w standardzie. Podróżuj świadomie. 

Rejs na Nisyros – malutką, niezwykle wciągającą wysepkę, na której znajduje się także najmłodszy wulkan na Morzu Egejskim to najciekawsza z wycieczek jaką polecamy przy okazji pobytów na Kos. Rejs z Kardameny trwa ok. 1 h, jest lekki i przyjemny, a na samym końcu czeka prawdziwa perełka.

Byłam już w Grecji tyle razy, ale wyspa Nisyros wzbudziła mój szczery zachwyt. Jest to niesamowicie klimatyczne i urzekające miejsce, ponieważ prawie nie ma tu turystów, są dosłownie ze 2 czy 3 hotele, typowa Grecja, która obroniła się przed masową turystyką. Można za to poczuć klimat codziennego życia mieszkańców, ich rytm i błogi spokój. Słowa pośpiech i stres są im zupełnie obce. Wyspa o wielkości dzielnicy Warszawy liczy sobie ok. 1000 stałych mieszkańców, a najstarsi z nich mają nawet po 111 lat. Na wyspie jest 1 karetka, 2 lekarzy i 3 pielęgniarki. Do wielu wiosek trudno zimą dojechać, gdy coś się dzieje potrzebny jest helikopter. Nie ma szpitala, szkoły wyższej, po to wszystko trzeba wybrać się na Kos.

Jak to w Grecji, wszystko jest usprawiedliwione w mitologii. I tak wg tejże Nisyros była kiedyś częścią Kos. Powstała przez przypadek, w trakcie kłótni Posejdona i jednego z gigantów – Polivotisa. Posejdon nadział na swój trójząb kawałek wyspy Kos i cisnął nim w Polivotisa, na zawsze zatapiając go w Morzu Egejskim, właśnie pod wyspą Nisyrios.

Główną atrakcją wyspy jest położony w środkowej części wyspy najmłodszy wulkan na Morzu Egejskim i jeden z największych wulkanów hydrotermalnych na świecie. Krater wulkanu leży w głębokiej dolinie. Po jej stromych zboczach wiją się wąskie, białe serpentyny dróg, które polecam pokonywać autokarem ze zorganizowaną wycieczką. Miejsce jest trudno dostępne i jeśli przypłyniecie na wyspę na własną z pewnością trudno będzie się dostać do krateru, bo autobus kursuje raz lub 2 razy dziennie.

Krater wulkanu Stefanos jest głęboki na ponad 300 m i schodzi się do niego stromą, kamienistą ścieżką, na której ludzie wyglądają z dołu jak mróweczki. Temperatura na dnie krateru jest wysoka, wciąż wydobywa się intensywny i mało przyjemny w zapachu siarkowodoru, a po pewnych miejscach stąpać w ogóle nie można. Zimą dno pokrywa się bulgocącym błotem i nie można tam podchodzić. Należy też zachować pewną dozę ostrożności w poruszaniu, bo pomimo, że nie przewiduje się już wybuchów wulkan wciąż jeszcze nie wygasł, złowrogo pomrukuje i jest monitorowany. Dlatego w miejscach, gdzie leżą pomalowane na czerwono kamienie znajdują się czujniki temperatury i za ich poruszenie grożą wysokie kary finansowe.

Oprócz tego na wyspie jest kilka urokliwych, typowo greckich wiosek nie tkniętych zupełnie turystyką, zamieszkałych czasem przez 20 kilka osób, czasem przez 60. Do takich należy położona wysoko na obrzeżach korony krateru przepiękna biało – niebieska, wysadzana biało czarnymi kamieniami wioska Nikia. Stąd roztacza się wspaniały widok na dno wulkanu. Jeśli ktoś dysponuje czasem warto też wstąpić do Pali czy Emporios.

Drugą po wulkanie atrakcją wyspy jest miasteczko Mandraki, największe na wyspie bo liczące sobie aż ponad 600 z 1000 stałych mieszkańców wyspy. Przybijając do portu za cel należy sobie postawić górujący nad miastem biały klasztor Panagia Spiliani, wybudowany pod murami zamku Joanitów, którzy zajęli wyspę w roku 1315. Przedzierając się przez gąszcz wąziutkich uliczek i zakamarków, w których toczy się codzienne życie mieszkańców, pośród bielonych domków z niebieskimi i błękitnymi okiennicami, placyków, ławeczek, kościółków docieramy do stromych kamiennych schodów prowadzących do klasztoru. Widok z góry jest wart wspinaczki. W tym małym, klimatycznym miasteczku za każdym rogiem czekają na odwiedzających pocztówkowe widoki. A widoki to nie wszystko. Trzeba jeszcze spróbować lokalnych przysmaków, których jest tu kilka, ale zwrócę uwagę na 2 szczególne. Pierwszy to „sumada”  bezalkoholowy likier migdałowy i przepyszne lody pomidorowe. Ich smak jest zupełnie zaskakujący, ale wcale nie tak jak można by się tego spodziewać 🙂

Tłok widoczny na zdjęciach tworzy nasza 170 osobowa grupa badawcza 😉

Chorwacja – Istria co jeszcze warto zobaczyć? Warto zboczyć z komercyjnego szlaku i odwiedzić przynajmniej kilka tzw. kamiennych miasteczek. My polecamy: Motovun, Grozjan, Buje – 3 kamienne średniowieczne miasteczka, usytuowane na szczytach wzgórz w środkowej części półwyspu Istria.

Motovun – truflowe zagłębie

Motovun położone jest na wysokim na blisko 300 metrów wzgórzu, u podnóża którego wije się rzeka Mirna, w dole zaś rozłożyły się winnice i gęste liściaste lasy. Najstarszą część miasta położoną na samym szczycie otaczają mury z XIII – XIV w. i to stąd roztaczają się najlepsze widoki na okolicę.  Miasteczko jest piękne, ale najbardziej wyjątkowe jest właśnie jego położenie. Przejeżdżając obok i spoglądając na szczyt motowuńskiego wzgórza nie sposób tu nie wstąpić. Miasteczko ma oprócz tego jeszcze kilka powodów do dumy, a najważniejszym z nich są drogocenne trufle. Mam wrażenie, że trafiliśmy właśnie na coś a’la truflowy festiwal. Sklepiki, restauracje oferujące trufle pod każdą z możliwych postaci spotyka się tu co krok.  W okolicznych lasach występuje ich kila gatunków i podobno śmiało konkurują z tymi najsmaczniejszymi na świecie. Poszukiwania tych najcenniejszych – białych trufli trwają późną jesienią i zimą i wcale nie jest to prosta sprawa. Do tego celu wykorzystuje się specjalnie szkolone psy, które „tropią” trufle by następnie człowiek z największą delikatnością mógł je wykopać.

Groznjan – Miasto Sztuki – punkt obowiązkowy

Spośród wspominanych miasteczek najpiękniejszy i najbardziej fotogeniczny jest jednak Groznjan. XIV-wieczne weneckie miasteczko, właściwie osada podobnie jak Motovun ulokowana na szczycie wysokiego wzgórza. Ma niesamowity klimat starych murów tętniących życiem, które upodobali sobie artyści, muzycy, malarze. To oni odrestaurowali podupadłe i wyludniające się po wojnie miasteczko, które dziś usiane jest dosłownie setkami galerii i pracowni artystów, posiadających tu także swoje letnie domy. W 1965 r. zostało ogłoszone oficjalnie Miastem Sztuki i do dziś jest ważnym ośrodkiem kulturalnym Chorwacji. W miesiącach letnich Groznjan żyje i oddycha sztuką, a labirynty jego uliczek stają się jedną wielką sceną, szczególnie muzyczną. Godny uwagi jest Festival Jazzowy. Miasteczko ma mnóstwo pięknych zaułków, placyków, bram i oryginalnych detali, zachowała się też ciekawa renesansowa loggia. Musicie uwierzyć na słowo, że zdjęcia nie oddają klimatu tego miejsca. Po prostu najpierw chłoniemy miejsce…. a aparat? Kto widział aparat? 😉

Ostatnim punktem naszego programu było Buje, oddalone od morza już tylko o kilka km, a tym samym już bardziej popularne wśród wypoczywających.

Rovinj i Porec to 2 fantastyczne miasta istryjskiego wybrzeża. Nasza krótka relacja z wyjazdu.

Rovinj nas zachwycił. To bez wątpienia najpiękniejsze chorwackie miasto półwyspu Istria. Wspaniałe Stare Miasto niepowtarzalnie położone na wyspie, dopiero w XVIII w. połączonej z lądem niemal z każdej strony otacza morze, a niektóre elementy starych fortyfikacji wprost z morza wyrastają. Wokół niego wiodą nadmorskie bulwary, z których można zagłębić się w wspinające się pod górę wąskie uliczki i ciasno upchane, kolorowe pałace i kamienice weneckich kupców.  Większość jest zamknięta dla ruchu kołowego. Nad całością góruje prawie 60m wieża katedry św. Eufemii, patronki miasta, która jest jednocześnie dobrym punktem widokowym na miasto i okolicę. To właśnie na Starym Mieście i wokół niewielkiego portu skupia się turystyczne życie miasta. Wspaniały jest klimat miasta, tętniącego życiem, typowo śródziemnomorski, bardzo różni się od klimatu południa. Zapewne dlatego, że znaczną część mieszkańców stanowią Włosi (jeszcze w 1920 miasto należało do Włoch i nazywało się Rovigno), włoski jest też językiem urzędowym. Miasto jest modne, na swój sposób ekskluzywne, nazywane nawet chorwacki Saint Tropez.

Podobnie położony jest na cyplu z 3 stron oblewanych przez Adriatyk pobliski Poreč. To jedno z najstarszych miast półwyspu, którego starówka zachowała układ ulic jeszcze z czasów rzymskich.  Najcenniejszym zabytkiem miasta jest Bazylika Eufrazjusza z mozaikami z czasów bizantyjskich, znajdująca się na liście UNESCO i jeden z najcenniejszych zabytków sztuki bizantyjskiej w całej Chorwacji. Tutejsza starówka jest sporo mniejsza niż ta w Rovinj. Za to Poreč jest również jednym z większych ośrodków turystycznych Chorwacji, z uwagi na bardzo bogatą i najbardziej luksusową infrastrukturę turystyczną należy do czołówki najchętniej odwiedzanych miejsc Chorwacji.