Tegoroczne wakacje rozpoczęłam wycieczką objazdową pt. „Sycylia – wyspa niezwykła” z biurem podróży Rainbow. Program zakładał objazd całej wyspy w niespełna 7 dni. Uzbrojona w wiedzę z różnych turystycznych forów 23 czerwca wylądowałam na lotnisku w Katanii. Przelot – trzygodzinna drzemka, ponieważ odbywał się w godzinach nocnych, nie zdążył mnie zmęczyć. Krótki, bo 30-o minutowy transfer do hotelu Biancaneve odsłonił pierwsze atrakcje wyspy- niezwykły krajobraz wulkaniczny i liczne kratery Etny. Miejscowość Nicolosi, w której znajdował się pierwszy hotel okazała się być typowym sycylijskim, klimatycznym  miasteczkiem, niestety oddalonym od hotelu o jakieś 20 minut marszu w dół i 35 minut z powrotem. Wizyta w centrum jednak była konieczna, ponieważ świetnie wprowadzała w obyczajowość mieszkańców Sycylii i odsłoniła prawdziwe, niezwykłe dla nowoczesnej kultury Zachodu tzw. dolce far niente. Spacery po leniwym, gorącym Nicolosi to zdecydowanie atrakcja dla kogoś, kto lubi podglądać, jak toczy się życie miejsca, które jest przecież nie tylko miejscem turystycznym. Cztery noclegi spędzone w hotelu Biancaneve zmuszały do wieczornych eskapad do miasteczka, ponieważ oprócz hotelowego basenu, w Biancaneve nie ma dosłownie nic, co pozwoliłoby uatrakcyjnić wieczory po zwiedzaniu. A zaczęło się ono poranną wycieczką na Etnę. Wczesna wizyta na wulkanie pozwoliła na odkrywanie jego tajemnic prawie w pojedynkę. Księżycowy krajobraz, wspaniały również z wysokości 2500 m n.p.m. (wjazd na 3 tyś. kosztuje aż 68 euro!), zapada głęboko w pamięci i jest źródłem wielu estetycznych przeżyć. Kulturowych wrażeń dostarcza tego dnia wizyta  w zawieszonej na skałach Taorminie. Antyczny teatr jest wyjątkowy ze względu na swoje położenie. Widoki są naprawdę spektakularne. Samo miasteczko urocze, kolorowe i bardzo turystyczne. Kto lubi śródziemnomorskie klimaty, nie zawiedzie się. Dzień kończy wizyta w Wąwozie Alcantara. Chłód górskiej rzeki i cień padający od wysokich skał spowodowały, że szybko zapominałam o skwarze, który towarzyszył mi od rana.

Trzeci dzień, bardzo rekreacyjny to rejs na Wyspy Liparyjskie. Wyspa Lipari przyjemna, za to Vulcano, wręcz spektakularna w swojej naturalnej brzydocie. Dla samego rejsu jednak warto skorzystać z tej wycieczki, ponieważ w jego trakcie widoki są piękne i niezapomniane.

Kolejne punkty programu są jakościowo mocne i logicznie prezentowane. Poranna wizyta w Katanii pokazała wielkomiejską, zabytkową, oryginalną architekturę, w murach której toczy się normalne współczesne życie. Targ wspaniały, bogaty i kolorowy. Katańczycy głośni i serdeczni. Syrakuzy ze swoim Parkiem Archeologicznym , teatrem i staromiejską zabudową na wyspie Ortiga może nie powalają, ale pokazują skomplikowane i często dramatyczne dzieje wyspy. Barokowe, stylowo spójne Noto przypomina bardziej muzeum niż żywe miasto, ale kościoły naprawdę pierwszorzędne.

Piątego dnia zaplanowano wyprowadzkę z hotelu i przejazd przez centrum wyspy na zachodnie wybrzeże. Po drodze zwiedziliśmy willę rzymską z kapitalnie zachowanymi mozaikami, odsłaniającymi najbardziej intymne szczegóły życia starożytnych mieszkańców oraz Dolinę Świątyń w Agrigento. Wizyta w tych zabytkowych miejscach potwierdziła regułę, że kto chce oglądać świetnie zachowaną architekturę antyczną musi przyjechać właśnie na Sycylię.

Zakwaterowanie w nowym hotelu w Castelvetrano dało sposobność do zrobienia porządnych zakupów (nareszcie!), ponieważ hotel położony jest na obrzeżach miasta i podobnie jak poprzedni, oprócz przyjemnego widoku z tarasu niczego więcej nie oferuje.

Zachodnie wybrzeże oferuje za to moc atrakcji. Szósty dzień spędzamy głównie w średniowiecznym miasteczku Erice, do którego docieramy pokonując strome, górskie serpentyny odsłaniające widowiskowe pejzaże. Erice spokojne i w porównaniu do poprzednich miejscowości wręcz ascetyczne w swojej aranżacji. Średniowieczny duch przekonująco unosi się nad miastem i wprowadza klimat kontemplacji i zadumy. Z której szybko wyprowadza nas wizyta w winiarni w Marsali i możliwość degustacji wspaniałych marsalskich trunków.

Ostatni dzień to wisienka na torcie- wizyta w Palermo i Monreale. Zwiedzanie majestatycznych katedr w towarzystwie znakomicie przygotowanej merytorycznie pilotki pani Ani było prawdziwą przyjemnością.

Sycylia daje odwiedzającym dużo satysfakcji. Zaskakuje, porusza, i co dziwne zupełnie nie przytłacza swoją turystyczną, komercyjną odsłoną. Jest jednym z tych miejsc, do których  z całą pewnością należy wracać…

Dzięki ich uprzejmości zabierzemy Was w miejsce niecodzienne, jakby wyjęte ze świata baśni. Miejsce, gdzie człowiek podporządkował się naturze. Gdzie stale jest pochmurnie, a liczba dni deszczowych w ciągu roku jest największa na świecie. Faroe Islands czyli Wyspy Owcze – dziewicze, górzyste wyspy rozrzucone na północnym Atlantyku w połowie drogi między Islandią i Norwegią. Z wielu powodów otwierają listy najbardziej niesamowitych miejsc na świecie. Jak nazwa wskazuje Wyspy Owcze, ponieważ tych wełnianych jest tu znacznie więcej niż ludzi. Ich populacja to blisko 80 tys., podczas gdy ludzi zamieszkuje tu niespełna 50 tys. Politycznie zależne od Danii i oddalone od niej o niemal 1000 km, mają silne poczucie własnej, odrębnej tożsamości i dziedzictwa kulturowego. Mają własny język farerski wywodzący się z jęz. staronordyckiego i jest on jednym z najstarszych języków Europy bo od ery wikingów zmienił się tylko nieznacznie. Mają też własną walutę, której nie użyjemy w Danii, własne narodowe drużyny sportowe, linie lotnicze i znaczki pocztowe oraz własny parlament z premierem i sześcioosobową Rada Ministrów.

Wyspy Owcze – Faroe Islands to nieskażone środowisko, surowy klimat, dostojne, kilkuset metrowe zielone klify spowite chmurami oraz fiordy, przy których rozłożyły się  kolorowe, maleńkie wioski o tradycyjnej architekturze drewnianych domów, których dachy porasta trawa. To także niezliczone wodospady i wielotysięczne kolonie morskich ptaków, dla których wyspy są rajem. Mewy, alki, nurzyki, ciekawskie ostrygojady i pocieszne maskonury można tam oglądać i fotografować z bardzo bliska.

W galerii bardzo pogodnej jak na Wyspy Owcze m.in.: Mykines – piesze wędrówki i obserwacje ptaków, wyspa Streymoy (m.in. Kirkjubøur i Tórshavn, Saksun, Hosvik i in.), wysepka Nólsoy i inne.

Zapraszamy 🙂

Odpoczynek na Lanzarote i Grand Teguise Playa – opinia lipiec 2016 r.

W lipcu całą rodziną / 6 osób/polecieliśmy na Lanzarote. Trochę obawialiśmy się tej wyspy ze względu na jej odmienność. Okazało się,że zupełnie niepotrzebnie. Polskojęzyczna rezydentka „zawiozła” nas do  uroczego kurortu COSTA TEGUISE. Hotel, w którym mieszkaliśmy GRAND TEGUISE PLAYA jest bardzo ładny: usytuowany nad samym oceanem, a jednocześnie w centrum miasteczka turystycznego. Wszystkie pokoje mają widok na ocean. Wystrój hotelu pozytywny. Można odnieść wrażenie że się jest na rajskiej wyspie. Pokoje są bardzo przyjemne – sprzątane codziennie wraz ze zmianą pościeli i ręczników. Dodatkowo, obsługa hotelu jest bardzo miła. Przed hotelem znajdują się dwa baseny ze słoną  wodą i brodzik dla dzieci z wodą słodką. W czasie naszego pobytu w basenie odbywały się  mecze piłki ręcznej i ćwiczenia w wodzie. Restauracja serwuje przeróżne dania z owocami morza włącznie oraz napojami alkoholowymi i sangrią. Wieczorem czynny jest bar. Odbywają się także ciekawe animacje. A obok sceny można podziwiać kolorowe rybki i żółwie:) Całość kompleksu jest ogrodzona. Bezpośrednio za ogrodzeniem znajduje się promenada, a dalej ocean z urokliwą zatoką. Jest tam niewielka plaża z żółtym piaskiem. Woda w zatoce jest ciepła i przejrzysta. Z łatwością można podziwiać ryby, które w ogóle nie boją się ludzi i podpływają aż pod samą plażę.

Wyspa jest równie urokliwa, jak sam hotel i jego otoczenie. To miedzy innymi niesamowite krajobrazy Parku Narodowego Timanfaya, ciekawa roślinność ogrodu kaktusów, czy też sielski klimat laguny „stworzonej” przez znanego miejscowego artystę: C. Manrique.

Jest to przepiękne miejsce, gdzie można zregenerować siły i odetchnąć od zgiełku miasta. To miejsce, do którego, chciałoby się chętnie powracać.

Justyna Chuść z Warszawy, z rodziną

„Turcja fascynująco różnobarwna” to program dla ambitnych. Oprócz tradycyjnie odwiedzanych miejsc w Kapadocji, takich jak Göreme czy Uçhisar, była możliwość odwiedzenia miejsc jeszcze nie odwiedzanych masowo, takich jak Sobessos czy Soğanlı. Zapraszamy na fotorelację naszych Klientów. Odkopany w sentymencie wyjazd z 2014 r. Dziś ten program nie jest niestety dostępny. Kto czytał „Śnieg” Orhana Pamuka odnalazłby się na tej trasie.

W programie: Turcja fascynująco różnobarwna – 15 dni • fascynująca Kapadocja • skansen Soganli • podziemne miasto Derinkuyu • Hattusas – stolica Hetytów • Amasya i Trabzon • wyspa Akdamar – na jeziorze Van • antyczny Kars • zamek w Anamur + 3 dni w Alanyi

Wszelkie prawa do zdjęć zastrzeżone.

DELHI – JAIPUR – FATEHPUR SIKRI – AGRA – DELHI – 8 dni w Indiach z programem Ecco Travel w skróconej fotorelacji naszych Klientów, którzy już przygotowują się do prawdziwej wyprawy. Ale to wkrótce 🙂

Oferty tych i podobnych wyjazdów do Indii znajdziesz tutaj: http://bit.ly/29DYegQ

Wycieczka Indie w Pigułce – fotorelacja:

Chińska legenda fotorelacja z wycieczki z Ecco Travel

Chiny i Ecco Travel to doskonały wybór. Ich chińskie wycieczki to jeden z lepszych produktów na rynku tak pod kątem przewodnictwa i obsługi lokalnej na miejscu jak i relacji ceny do jakości. To często najtańsza tego typu oferta na rynku, a przy tym zrealizowana przy każdym z programów w stosunkowo małych grupach i na wysokim poziomie.

Program „Chińska legenda” to program gdzie Chiny starożytne stykają się z nowoczesnością. Oprócz Pekinu i jego wspaniałych zabytków, Muru Chińskiego jest okazja poznać Datong, który przez długie lata prosperował znakomicie jako przystanek na Jedwabnym Szlaku. Po drodze do Datongu czeka na uczestników spektakularny wiszący klasztor założony w VI wieku, zbudowany nad wąwozem Jinlong na pionowo wznoszących się blokach skalnych. W programie także słynne groty Yungang, w których mieszczą się różne rozmiarami i kształtami posągi Buddy i Pingyao zachwyci nas tym, że do dziś zachowało wygląd z czasów dynastii Ming i Qing.

Zapraszamy na zimową fotorelację z programu Chińska legenda udostępnioną dzięki uprzejmości naszych zaprzyjaźnionych Podróżników. Tak. W zimie jest zimno, nawet bardzo zimno. Ale czy nie interesująco? Zima to często czas znacznie lepszych cen.

Chcąc zaspokoić swoją tęsknotę za słońcem i ciepłem, którego w Polsce nam brakowało, zdecydowaliśmy się w maju tego roku na wyjazd na Majorkę:)

Zachęceni przez Panią Martę, wybraliśmy hotel Green Garden 4* w miejscowości Cala Ratjada. I po raz kolejny Pani Marta trafiła w nasze gusta:)

Hotel bardzo ładnie położony, przy lesie w cichej i spokojnej okolicy. Goście – głównie Niemcy i rodziny z małymi dziećmi. Obsługa bardzo miła
i pomocna. Jeśli chodzi o jedzenie, to wybór był bardzo duży więc każdy na pewno znajdzie coś dla siebie. Wszystko bardzo smaczne, część potraw np. ryby czy kurczak, przygotowywane przez kucharzy na oczach gości hotelowych. Pokoje czyste i przestronne. Nasz składał się z salonu z aneksem kuchennym, sypialni i łazienki. Balkon z widokiem na las piniowy… czego chcieć więcej:)

Sama miejscowość Cala Rajada też oferuje coś ciekawego. Polecamy spacer na latarnię morską przez las piniowy. Widoki z góry naprawdę piękne. Ciekawy jest spacer do portu lub do zatoczki Cala Gat. A jeśli chodzi o kąpiele, polecam plażę Son Moll. Piękny piasek, bardzo ładna skalista zatoczka i krystaliczna woda.

A sama Majorka…piękna i na pewno warta zobaczenia. Wypożyczyliśmy samochód na trzy dni i ruszyliśmy w drogę.

Formentor…wysokie skały i rozbijające się o nie fale na pewno na każdym zrobią wrażenie. A drogę na Sa Colobrę i słynny węzeł krawata polecam każdemu.

Warto na pewno zajrzeć do malutkiego Fornalutx. Jest to piękne miasteczko położone w górach Sierra de Tramuntana. Domy zbudowane z pomarańczowego kamienia, wąskie schodkowe uliczki a przy nich donice z kwiatami. Do tego sady pomarańczowe i cytrynowe na zgoczach gór…pięknie.

Kolejnego dnia odwiedziliśmy Deyę i Valldemossę z klasztorem Kartuzów. Warto też zajechać krętą drogą do Port de Valldemossa. No i Palma z ogromną katedrą.

Warto też zobaczyć Jaskinie Smocze z piękną i naprawdę bogatą szatą naciekową. I wysłuchać koncertu muzyki poważnej nad podziemnym jeziorem.

A co robi największe wrażenie? Skaliste zatoczki z krystalicznie czystą wodą i piaszczystymi plażami. Na wschodnim wybrzeżu Majorki jest ich wiele. Warto odwiedzić przynajmniej kilka z nich.

Wyjazd na Majorkę na pewno niezapomniany. Polecamy każdemu:)

Ola i Arek

„Maroko – Magiczne Południe” relacja z wycieczki z Rainbow Tours.

Najdalej położona kraina zachodzącego słońca… to El Maghreb El Aksa czyli MAROKO. To kraj pełen kontrastów i zaskoczeń, zarówno przyrodniczych jak i kulturowych. Z jednej strony wysokie ośnieżone szczyty Atlasu, plaże na północy do złudzenia przypominające te europejskie, z drugiej zielone oazy i bezkresna piaszczysta Sahara. Burzliwe dzieje Maroka sprawiły, że kulturowo jest gwarną, wielobarwną mozaiką, gdzie dziś bliskowschodnia tradycja i nowoczesność koegzystują ze sobą o wiele lepiej niż w innych muzułmańskich krajach Afryki. Jeśli chcecie na własnej skórze się o tym przekonać to polecamy wycieczkę „Maroko – magiczne południe”, która wspaniale oddaje powyższe słowa.

Zapraszamy na świeżutką foto wyprawę do Kraju Zachodzącego Słońca.
W programie:

Zachód słońca na Saharze • Taroudant i Ouarzazate • Ksar Ait Benhaddou • przełom Todry i dolina Draa • droga tysiąca kazb • Marrakesz – czerwone miasto

Za sprawą cudnej fotorelacji zabierzemy Was na gorącą i barwną fotowyprawę. Meksyk – Wielka Konkwista – 14-dniowy objazd po Meksyku kolorowy i radosny w obiektywie Marty i Jacka. Mieliśmy okazję odwiedzić wiele z tych miejsc, dlatego opatrzyliśmy ją swoim komentarzem, by przybliżyć je nieco bardziej niż suchy katalogowy opis wycieczki. Impreza jest naprawdę interesująca, różnorodna, niezapomniane wrażenia gwarantowane. Dziękujemy Jackowi i Marcie za wspaniałe zdjęcia 🙂

DZIEŃ 1

Zaczynamy od Jukatanu. Bezpośredni lot dreamlinerem do rajskiego Cancun, plaża, kąpiele, kolacja i czas na relaks przed intensywnym 2-tyg. tourem.

DZIEŃ 2

Prekolumbijska, założona przez Majów magiczna Chichen Itza. Jeden z siedmiu nowych cudów świata. Nazwa miasta oznacza mniej więcej „u źródeł Itza”, źródła ludu Itza, którego przedstawiciele założyli miasto wokół dwóch cenote – zbiorników wodnych. Jest ono splotem kultury i sztuki zamieszkujących je Majów i Tolteków. To także jeden z kluczy do zrozumienia kultury Majów i ich największe centrum rytualne. Ruiny znalazł pod koniec XIX w. archeolog amator. Najbardziej rozpoznawalną częścią kompleksu jest piramida schodkowa – świątynia Kukulkana (majański odpowiednik pierzastego węża) zwana El Castillo. El Castillo – choć jest stosunkowo mała, to stała się jedną z najbardziej znanych piramid świata. Jest niezwykle elegancka zapewne dzięki Toltekom, oszczędna w ornamentach, „gładka” i symetryczna. Niezwykłe są schody, które budowniczowie ulokowali ze wszystkich stron, choć zazwyczaj budowano je tylko z jednej. We wnętrzu piramidy odkryto kolejną, mniejszą, zbudowaną znacznie wcześniej. Znaleziono w niej czerwony tron w kształcie jaguara z oczami i cętkami wykonanymi z nefrytu. Piramidę wieńczy Świątynia Kukulkana – Pierzastego Węża, którego Aztekowie zwali Quetzalcoatlem.

Koniecznie trzeba zobaczyć również Świątynię Wojowników z figurą boga Chac Molla, ścianę trupich czaszek, Świątynię Tysiąca Kolumn, Świątynię Jaguara, El Caracol – zw. ślimakiem to nic innego jak obserwatorium astronomiczne, oraz największe na terenie Mezoameryki boisko do obrzędowej gry w piłkę czyli pelotę.

Kilka kilometrów od strefy archeologicznej czeka Was kąpiel jak żadna inna – w krasowej studni „cenote” Ik Kil z krystalicznie czystą wodą. Cenoty dość licznie występują na Jukatanie. Po całym dniu zwiedzania i kąpieli w cenote kierujemy się do Meridy, gdzie mamy nocleg wstępując po drodze do Izamal – „żółtego miasta” i smakując troszkę lokalnej kuchni. Jutro rano czeka nas coś bardzo przyjemnego…

DZIEŃ 3

Wyruszamy do Celestun, niewielkiej miejscowości rybackiej kultywującej ekoturystykę, znanej ze śnieżnobiałych dziewiczych plaż, połowów ośmiornic, doskonałych owoców morza, produkcji soli od dawien dawna i wspaniałego Rezerwatu Biosfery Celestun. Rezerwat jest schronieniem dla zagrożonych wyginięciem kilku gatunków żółwi morskich oraz 2 gatunków krokodyli, a także ostoją dla tysięcy ptaków. Magnesem przyciągającym tu turystów jest wielotysięczna kolonia różowych flamingów, które szczególnie upodobały sobie miejsce gdzie słone wody Zatoki Meksykańskiej mieszają się ze słodkimi wodami wpadającej do zatoki rzeki. Celestun to także obszar wspaniałych lasów namorzynowych (mangrowych), po których będzie okazja popływać.

Kolejnym punktem będzie centrum religijne Majów – Uxmal. Spotykamy tu może nie najbardziej estetyczną, ale chyba najciekawszą z piramid – Piramidę Czarownika. Jako jedyna o eliptycznej podstawie, dziwnym kształcie bo niecodziennie przebudowywana i zaokrąglonych rogach. Ponoć rogi zeszlifowano, by nie pokaleczył się o nie bóg wiatru.

DZIEŃ 4 i 5

Myślicie pewnie – tu ruiny, tam ruiny. Ale jak tu się nie zachwycać będąc w takim miejscu, wydartym dżungli, właściwie tylko częściowo bo skrywa ona jeszcze wiele tajemnic. I tak docieramy właśnie do jednego z najbardziej tajemniczych, nawet trochę kontrowersyjnych – ponoć zbudowali je kosmici 😉 i nowoczesnych miast Majów – Palenque. Tutejsza sceneria jest niesamowita, przez wielu odwiedzających Meksyk, uważana za najpiękniejszą. Zaginione miasto Majów, opuszczone z nieznanych powodów jest jednym z najczęściej odwiedzanym stanowisk archeologicznych. Przepięknie położone przy strumieniu, w otoczeniu soczystej dżungli skrywającej ciągle części miasta.
Najcenniejszy obiekt kompleksu to Świątynia Inskrypcji, położona na szczycie 9 stopniowej schodkowej piramidy, zdobiona ponad 600 hieroglifami. Wejście było zasypane gruzem i głazami. Po 3 latach oczyszczania dokonano sensacyjnego odkrycia, bowiem znaleziono sarkofag jednego z władców miasta – Pakala ze wspaniałym reliefem i bogatą zawartością. Replikę tego grobowca można zobaczyć w Muzeum Atropologii w Mexico City. Warto się też wspiąć na Świątynię Krzyża, największą z trzech piramid, uwaga zejście do łatwych nie należy. Zobaczycie też Świątynię Słońca i przylegającą do Świątyni Inskrypcji Świątynię Czaszki, gdzie znaleziono grób Czerwonej Królowej z jadeitową maską i diademem.

Ciekawostką jest system wodociągowy niespotykany w innym miastach Majów. Pierwsza nazwa miasta to Lakamha czyli „wielka woda”, bardzo adekwatnie. Okazało się stosunkowo niedawno, w trakcie prowadzenia prac, że mieszkańcy Palenque byli na tyle zaawansowani technologicznie, ze potrafili wytworzyć sztuczne ciśnienie jak np. w fontannie czy … Budowali podziemne akwedukty, tamy, mosty, system kanałów. Nazwa Palenque została nadana przez hiszpańskiego misjonarza

Punktem obowiązkowym pobytu w Palenque jest też wizyta w Parku Narodowym Aqua Azul i tak też robimy.

DZIEŃ 6

San Juan Chamula – wioska Indian, potomków Majów -Tzotzil. Do dziś zachowali tradycyjny styl życia, uprawy roli i ubiór. Tu nie można robić zdjęć. Wreszcie czas na relaks na łonie natury. Kanion Sumidero! Wspaniała przyroda, niezapomniane widoki, skały wznoszące się czasem nawet na wysokość 1000 m, różne gatunki ptaków – kormorany, jastrzębie i orły.

DZIEŃ 7

Zaraz po śniadaniu ruszamy jedną z najpiękniejszych tras widokowych, prowadzącą przez góry Sierra Madre do serca kolorowego stanu Qaxaca. Po drodze odwiedzamy jeden z dwóch punktów obowiązkowych – starożytne Majańskie miasto – Mitla. Centrum religijne i nekropolia Misteków i Zapoteków, bardzo osobliwie zdobiona. Mitla słynie też z wyrobu narodowego alkoholu o nazwie Mezcal – z robakiem w butelce. Można powiedzieć, że jest przodkiem znanej na całym świecie tequili. Ale najbardziej zaskakuje klimat miasta. Tak wyobrażamy sobie Meksyk. Niesamowici ludzie, ciepli, otwarci, co rusz częstują mezcalem. Miasto czyste i zadbane, klimatyczne. Mnóstwo ciekawych smakołyków. Koniecznie trzeba odwiedzić targ w Mitli, warto spróbować nopalu czyli oczyszczonych z kolców mięsistych liści agawy . Jeśli marzy się komuś ciekawa pamiątka z Meksyku to również jest spore pole do popisu. Wieczorem spacer po kolonialnej starówce miasta Oaxaca.

DZIEŃ 8

Przed nami kolejne starożytne majańskie miasto i jednocześnie najstarsza strefa archeologiczna Meksyku – Monte Alban. Zaraz potem niesamowita kolonialna Puebla – Miasto Aniołów. Miasto zachwyca pięknem kolonialnych kamienic bajecznie rzeźbionych i co dla Puebli charakterystyczne zdobionych ceramiką. Zobaczcie Dom Lalek – Casa de los Muňecos dowcipna forma zemsty pewnego mieszczanina, który na jej elewacji umieścił karykatury ówczesnych rajców. Puebla to także miasto pikantnej czekolady, fantastycznych regionalnych słodkości, które możemy znaleźć na tzw. „cukierkowej ulicy”. Koniecznie należy też spróbować kurczaka lub indyka w czekoladowym sosie mole poblano. Można go też kupić w puszkach czy kartonach i przywieźć do Polski. Ale to nie to samo. Puebla to stosunkowo „młode” miasto, tętniące życiem, jest tu ok. 20 uniwersytetów. Poza tym także 70 kościołów. Koniecznie trzeba odwiedzić piękną miejską katedrę tuż przy zocalo, z najwyższą wieżą dzwonniczą w Meksyku. W każdym z nich spotkamy naszego papieża Jana Pawła II, pisaliśmy już kiedyś, że jest on dla Meksykanów niezwykle ważny, a Puebla znalazła się na trasie Jego pierwszej zagranicznej pielgrzymki.

DZIEŃ 9

Opuszczając Pueblę kierujemy się do pobliskiej Choluli. Piękny widok na Pueblę ze szczytu jednej z największych piramid świata, na szczycie której zbudowano kościół. Przy dobrej widoczności możemy zobaczyć 2 czynne wulkany Popocatepetl i Ixtacichuat. Na bazarze w Choluli handluje się „chapulines” – różnej wielkości suszonymi pasikonikami. Trzeba spróbować. Podobnie jak zobaczyć taniec Los volladores. Następnie Cuernavaca – miasto wiecznej wiosny. A wieczorem zasłużone all inclusive w Acapulco.

DZIEŃ 10

Acapulco jest zupełnie inne niż kurorty Jukatanu. Już trochę straciło swój dawny rozmach. Ale wspaniała woda, plaże, dużo aktywności na plażach wciąż gwarantują pełen relaks. Warto wybrać się wieczorem na la quebrada…

DZIEŃ 11

Z Acapulco kierujemy się w stronę stolicy. Po drodze jednak czeka na nas jedno z najpiękniejszych miasteczek Meksyku – Taxco – miasto srebra. Tutaj naprawdę każde zdjęcie wygląda jak pocztówka. Klimatyczne i malownicze jak żadne inne, z plątaniną wąskich wybrukowanych uliczek, po których jeżdżą garbusowe taksówki wygląda jak wycięte z bajki. Na każdym kroku przekonujemy się, że Meksyk to kraj garbusów. To tu zjechał z linii produkcyjnej ostatni egzemplarz. Charakterystycznym miejscem Taxco jest górujący nad głównym rynkiem kościół Santa Prisca w stylu neohiszpańskiego baroku wybudowany z różowego kamienia.

DZIEŃ 12

Miasto Meksyk – Mexico City – Ciudad de México – położone na wysokości 2240 m n.p.m. Jedno z największych miast świata. Szacuje się, że samo miasto liczy ok 9 mln mieszkańców, jednak nie jest to zwykłe miasto. To megapolis. Ogromy przyrost ludności i jej osiedlanie się na obrzeżach miasta spowodowało, że Mexico City mieści się w pierwszej trójce największych aglomeracji miejskich na świecie po Tokio i Seulu. Liczbę ludności megapolis szacuje się na 23-25 mln mieszkańców!

Dzisiejsze Mexico City powstało na ruinach Tenochtitlánu – miasta, które wg tradycji Aztekowie założyli w 1324 r. (wg azteckiego kalendarza) na jednej z bagnistych wysepek jeziora Texcoco. Mimo niewielkiej powierzchni wyspy Aztekowie tworzyli nowe miejsca do rozbudowy miasta, budując pływające platformy z sitowia i mułu z dna jeziora. Szybko rozbudowana wioska stałą się stolicą azteckiego imperium. Miasto składało się z 4 dzielnic, poprzecinanych kanałami z siecią utwardzonych ulic, a w 1519 r. kiedy do miasta wkroczyli Hiszpanie liczbę jego mieszkańców szacowano na znacznie ponad 100 tys. Było to największe miasto ówczesnego świata. Ostatecznie Hiszpanie zniszczyli miasto w 1521 r i na jego ruinach założyli miasto Meksyk. Po jeziorze nie ma dziś ani śladu, wciąż jednak możemy podziwiać zachowane w dł. 180 km kanały w Xochimilco – nazywane pływającymi ogrodami, stanowiące dziś południową dzielnicę Meksyku. Xochimilco to taka meksykańska Wenecja, w języku Indian oznacza „miasto kwiatów”. Są to pozostałości kanałów azteckich, które zwiedzamy z pokładu łodzi zwanej „trajinera”

DZIEŃ 13

Ciąg dalszy zwiedzania Mexico City i najbliższych okolic. Zaczynamy od Placu Trzech Kultur, następnie najświętsze miejsce obu Ameryk – Sanktuarium Matki Boskiej z Guadalupe, a na koniec Teotihuacan czyli „Tam gdzie ludzie stali się bogami”. To ruiny najstarszej metropolii powstałej na terenie obecnego Meksyku. Po 800 latach potęgi i dominacji kulturowej i ekonomicznej miasto nagle opustoszało, a przyczyny jego upadku i zaniku tak potężnej i tajemniczej cywilizacji do dziś nie są znane. Najwyższą budowlą na terenie całego kompleksu jest Piramida Słońca o wysokości 63 m. Wspiąć się na piramidę nie jest łatwo, jednak widok zapiera wdech w piersiach. Na szczycie znajduje się czakram.

DZIEŃ 14 – 16

Na zakończenie ostatnie dzień na cieszenie się słońcem, cieplutkim Pacyfikiem i piękną plażą. Wracamy do Polski.