Chorwacja – Istria co jeszcze warto zobaczyć? Warto zboczyć z komercyjnego szlaku i odwiedzić przynajmniej kilka tzw. kamiennych miasteczek. My polecamy: Motovun, Grozjan, Buje – 3 kamienne średniowieczne miasteczka, usytuowane na szczytach wzgórz w środkowej części półwyspu Istria.

Motovun – truflowe zagłębie

Motovun położone jest na wysokim na blisko 300 metrów wzgórzu, u podnóża którego wije się rzeka Mirna, w dole zaś rozłożyły się winnice i gęste liściaste lasy. Najstarszą część miasta położoną na samym szczycie otaczają mury z XIII – XIV w. i to stąd roztaczają się najlepsze widoki na okolicę.  Miasteczko jest piękne, ale najbardziej wyjątkowe jest właśnie jego położenie. Przejeżdżając obok i spoglądając na szczyt motowuńskiego wzgórza nie sposób tu nie wstąpić. Miasteczko ma oprócz tego jeszcze kilka powodów do dumy, a najważniejszym z nich są drogocenne trufle. Mam wrażenie, że trafiliśmy właśnie na coś a’la truflowy festiwal. Sklepiki, restauracje oferujące trufle pod każdą z możliwych postaci spotyka się tu co krok.  W okolicznych lasach występuje ich kila gatunków i podobno śmiało konkurują z tymi najsmaczniejszymi na świecie. Poszukiwania tych najcenniejszych – białych trufli trwają późną jesienią i zimą i wcale nie jest to prosta sprawa. Do tego celu wykorzystuje się specjalnie szkolone psy, które „tropią” trufle by następnie człowiek z największą delikatnością mógł je wykopać.

Groznjan – Miasto Sztuki – punkt obowiązkowy

Spośród wspominanych miasteczek najpiękniejszy i najbardziej fotogeniczny jest jednak Groznjan. XIV-wieczne weneckie miasteczko, właściwie osada podobnie jak Motovun ulokowana na szczycie wysokiego wzgórza. Ma niesamowity klimat starych murów tętniących życiem, które upodobali sobie artyści, muzycy, malarze. To oni odrestaurowali podupadłe i wyludniające się po wojnie miasteczko, które dziś usiane jest dosłownie setkami galerii i pracowni artystów, posiadających tu także swoje letnie domy. W 1965 r. zostało ogłoszone oficjalnie Miastem Sztuki i do dziś jest ważnym ośrodkiem kulturalnym Chorwacji. W miesiącach letnich Groznjan żyje i oddycha sztuką, a labirynty jego uliczek stają się jedną wielką sceną, szczególnie muzyczną. Godny uwagi jest Festival Jazzowy. Miasteczko ma mnóstwo pięknych zaułków, placyków, bram i oryginalnych detali, zachowała się też ciekawa renesansowa loggia. Musicie uwierzyć na słowo, że zdjęcia nie oddają klimatu tego miejsca. Po prostu najpierw chłoniemy miejsce…. a aparat? Kto widział aparat? 😉

Ostatnim punktem naszego programu było Buje, oddalone od morza już tylko o kilka km, a tym samym już bardziej popularne wśród wypoczywających.

Rovinj i Porec to 2 fantastyczne miasta istryjskiego wybrzeża. Nasza krótka relacja z wyjazdu.

Rovinj nas zachwycił. To bez wątpienia najpiękniejsze chorwackie miasto półwyspu Istria. Wspaniałe Stare Miasto niepowtarzalnie położone na wyspie, dopiero w XVIII w. połączonej z lądem niemal z każdej strony otacza morze, a niektóre elementy starych fortyfikacji wprost z morza wyrastają. Wokół niego wiodą nadmorskie bulwary, z których można zagłębić się w wspinające się pod górę wąskie uliczki i ciasno upchane, kolorowe pałace i kamienice weneckich kupców.  Większość jest zamknięta dla ruchu kołowego. Nad całością góruje prawie 60m wieża katedry św. Eufemii, patronki miasta, która jest jednocześnie dobrym punktem widokowym na miasto i okolicę. To właśnie na Starym Mieście i wokół niewielkiego portu skupia się turystyczne życie miasta. Wspaniały jest klimat miasta, tętniącego życiem, typowo śródziemnomorski, bardzo różni się od klimatu południa. Zapewne dlatego, że znaczną część mieszkańców stanowią Włosi (jeszcze w 1920 miasto należało do Włoch i nazywało się Rovigno), włoski jest też językiem urzędowym. Miasto jest modne, na swój sposób ekskluzywne, nazywane nawet chorwacki Saint Tropez.

Podobnie położony jest na cyplu z 3 stron oblewanych przez Adriatyk pobliski Poreč. To jedno z najstarszych miast półwyspu, którego starówka zachowała układ ulic jeszcze z czasów rzymskich.  Najcenniejszym zabytkiem miasta jest Bazylika Eufrazjusza z mozaikami z czasów bizantyjskich, znajdująca się na liście UNESCO i jeden z najcenniejszych zabytków sztuki bizantyjskiej w całej Chorwacji. Tutejsza starówka jest sporo mniejsza niż ta w Rovinj. Za to Poreč jest również jednym z większych ośrodków turystycznych Chorwacji, z uwagi na bardzo bogatą i najbardziej luksusową infrastrukturę turystyczną należy do czołówki najchętniej odwiedzanych miejsc Chorwacji.

Chorwacja w marcu? Wiosna to idealny czas na aktywne wypady. W tym roku postanowiliśmy spędzić Wielkanoc za granicą i tak oto powstał objazd po najciekawszych zakątkach Półwyspu Istria. Po noclegu tranzytowym w Budapeszcie, gdzie polecaliśmy Wam fajną miejscówkę na nocleg skierowaliśmy się w kierunku Chorwacji i naszej bazy wypadowej, na którą wybraliśmy małe średniowieczne miasteczko Labin położone na wschodnim wybrzeżu Istrii, oddalone o ok. 5 km od malowniczo usytuowanego portu Rabac. Nie przeszkadzało nam to, że Labin leży 3 km od morza, bo marzec to niezbyt trafiony czas na opalanie, choć i tego nie zabrakło. Oto nasz pomysł na Istrię.

Zakwaterowaliśmy się w bardzo przyjemnej Villi Vesna **** prowadzonej przez sympatyczną i wręcz nie zauważalną rodzinę. Villa składa się z dwóch bardzo przestronnych, porządnie wyposażonych apartamentów. Nasz to 95m² apartament Daria – z dwoma sypialniami, z każdej bezpośrednie wyjście na taras, 2 łazienki, duży salon z aneksem kuchennym (lodówka, kuchenka, ekspres do kawy, zmywarka do naczyń), klima, działka z prywatnym basenem czynnym sezonowo i piękne widoki na pobliskie wzgórza. Poza sezonem tydzień dla 4 osób to koszt około 1500 zł. W lecie do dyspozycji rodziny również mały drewniany domek przy basenie traktowany jako miejsce gier i zabaw. Ponieważ są tu tylko 2 takie apartamenty jest cicho, spokojnie, swobodnie, prowadząca je rodzina jest nie narzucająca się. Jest też łagodne psisko, co dla nas było zaletą. Największy atut tego miejsca to jednak położenie zaledwie kilkaset metrów od starego miasta w Labinie, którego średniowieczna sceneria to genialne miejsce na spacery i popołudniową kawę.

Labin (dawniej Albona) to niewielka ale czarująca mieścina ulokowana malowniczo na szczycie ponad 300-metrowego wzgórza. Już z daleka widać górującą nad miastem wieżę kościoła i kolorowe domy stojące na samych krawędziach wzgórza. Na tej małej powierzchni kryje się zaskakująco dużo pięknie zachowanych zabytków i malowniczych zakątków. Piękne renesansowe pałace i kościoły, wenecka loggia i piękne panoramy. 10 minutowy spacer wystarczył nam by znaleźć się wśród średniowiecznych murów i stromych wąskich uliczek – idealne miejsce do spacerów czy popołudniowej kawy. Miłośnicy morskich kąpieli odnajdą się w Rabacu, uważanym nawet za turystyczną dzielnicę Labina. Obie miejscowości świetnie się uzupełniają, a miedzy nimi kursują lokalne autobusy, jeśli dysponujesz autem. 

Cały nasz pobyt podzieliliśmy na kilka tras przecinających półwysep. Planowaliśmy  trasy dzienne nieprzekraczające  100-150 km. Cały pierwszy dzień poświęciliśmy na 2 perełki wybrzeża Adriatyckiego Rovinj i Porec, które słyną ze świetnie zachowanych Starych Miast, pięknych portów, a ich bogatą historię znaczą pozostałości  z okresu rzymskiego. To czym się głównie zachwycaliśmy do pozostałości z czasów weneckich (region ten przez kilkaset lat należał do Republiki Weneckiej). Wspaniale zdobione bramy, wąskie uliczki, bogate weneckie kamienice, pałace dostojników zrobiły na nas kolosalne wrażenie.

Innego dnia wybraliśmy się do mniej znanych kamiennych miasteczek malowniczo usytuowanych na szczytach wzniesień, u podnóża których rozpościerają się uprawy winorośli i drzew oliwnych. Krajobraz przypomina nieco ten toskański. Zwiedziliśmy Motovun, Groznjan, Buzet i Buje. O tej porze roku cieszyliśmy się możliwością spaceru i zwiedzania niemal w samotności, bez grup turystów, tłoku i hałaśliwych kramarzy oferujących swe pamiątki.

Kolejny dzień to wypad na Słowenię to pięknego Piranu. Miasto położone na trójstyku państw:  Chorwacji, Słowenii i Włoch ma ciekawą historię. Wcześniej funkcjonowało jako to port wenecki. Do 1954 roku mieszkali tu głównie Włosi, dopiero po przejściu miasta w ręce Jugosławii  sytuacja uległa zmianie, ale nawet teraz funkcjonują oficjalne 2 języki urzędowe słoweński i włoski. Położone na zboczu góry, ze świetnie zachowanym Starym Miastem, rynkiem, portem jachtowymi deptakiem oraz dużą ilością gustownych włoskich restauracji miasto sprawia wrażanie bardzo eleganckiego.

Ostatnie 3 dni pobytu to zwiedzanie rzymskich pozostałości w Puli (samo miasto nas nieco rozczarowało) małe turystyczne porty Vrsar, Umag i Novigrad, oraz spacery po malowniczych, eleganckich uzdrowiskach Opatija i Lovran. Na koniec opalając się w jednej z  zatok okolic Rabacu zobaczyliśmy w odległości około 40 metrów stado przepływających delfinów.

Cały wyjazd był intensywny, trwał tylko tydzień, ale udało nam się zobaczyć największe atrakcje półwyspu Istria, chyba jedynie o tej porze roku praktycznie puste, bez typowych problemów z parkowaniem, nagabywaniem handlarzy, bez przeciskania się w wąskich uliczkach z hordami turystów.

Bliżej o niektórych miastach opowiemy w osobnych wpisach.

Planujesz wyjazd do Chorwacji? Zabierz się z nami w podróż do jednego z najbardziej urokliwych zakątków Chorwacji, którego popularność chyba nigdy nie zmaleje. Takich wspaniałych miejsc jest w Chorwacji mnóstwo, ale tym razem zapraszamy do Parku Narodowego Jezior Plitvickich.

PARK NARODOWY JEZIOR PLITVICKICH

Park Narodowy Jezior Plitvickich jest największym i jednocześnie najstarszym chorwackim parkiem narodowym. Warto poświęcić dzień by zajrzeć tu na choćby kilka godzin, atrakcji nie zabrakłoby nawet na 2 dni i są też dostępne dwudniowe bilety. W Chorwacji byliśmy 2x, pierwszy raz na wyspie Krk, bardziej stacjonarnie z uwagi na małe dzieci, drugi raz bardzo objazdowo na trasie do Macedonii i finalnie na Chalkidiki – Sithonię.

Plitvickie Jeziora dzielą się na Jeziora Górne i Dolne, naszym zdaniem ładniejsze. W sumie atrakcję tworzy 16 położonych na różnych wysokościach krasowych jezior, podzielonych groblami ciągnącymi się na długości ponad 8 km. Jeziora i jeziorka poprzedzielane naturalnymi grobami łączy ponad 90 różnej wielkości wodospadów. Niesamowita jest otaczająca je roślinność chroniona rezerwatem i woda przybierająca przeróżne kolory  lazuru, turkusu, zieleni w zależności od pory dnia, roku, stopnia mineralizacji zbiornika.

Park Jezior Plitvickich położony jest w samym sercu Chorwacji, ok 140 km od Zagrzebia. Jadąc od północy trzeba w Karlovac zjechać z autostrady na drogę dawną główną drogę Chorwacji, drogę nr 1.

Z racji pracy i z zamiłowania zawsze wybieramy terminy przed lub po sezonie, dlatego byliśmy tu w maju. Jeśli nie przyjeżdżasz tu przed/po sezonie warto przyjechać tu z samego rana by uniknąć tłoku i wysokich temperatur, warto też omijać weekendy.  W sezonie park jest czynny w godzinach 7-20. Kompleks można zwiedzać pieszo jedną z wielu wyznaczonych tras o wszystkich możliwych stopniach trudności, część z nich można też pokonać kolejką lub turystycznym statkiem. Statek czy kolejka to fajna opcja zwłaszcza dla tych, którzy wstępują tu tylko po drodze do swoich wakacyjnych miejscowości i nie dysponują większą ilością czasu. Im więcej czasu możemy przeznaczyć tym lepiej, optymalnie jest poświęcić na to miejsce ok. 5, 6 h, 2-3 h to minimum.  Przy wejściach do parku są tablice informacyjne z proponowanymi trasami zwiedzania i czasem niezbędnym do ich pokonania. Wstęp do parku jest płatny, płatne są także parkingi.

Plitvickie Jeziora możecie zwiedzić samodzielnie, wybierając się do Chorwacji własnym samochodem lub z jedną z naszych wycieczek autokarowych lub lotniczych.

Sprawdziliśmy, to miejsce przyjazne turystom i fajne miejsce również na rodzinną wyprawę.

Wiele informacji takich jak mapy, trasy zwiedzania, cennik znajdziecie na oficjalnej stronie parku:
http://np-plitvicka-jezera.hr/en/plan-your-visit/operating-hours-and-prices/